Zeeland 2010| bladzijde 1 | (ga naar Zeeland bladzijde 2) |
Op vrijdag 14 mei vertrekken we, om een uur of één. 's Ochtends bestelt Laura eindelijk haar smartphone, na veel uitzoeken. We rijden via Rotterdam, en dan over de Deltawerken van eiland naar eiland. Het is een mooie route. Wissenkerke, op Noord-Beveland, is makkelijk te vinden, en we rijden zonder moeite naar het huisje dat we er gehuurd hebben.
Op de website stond het geschreven als Noord-Beverland. Bovendien is er, nabij Goes, ook een dorp dat Wissekerke heet (dus zonder n). We maken grappen over vakantie in het beverland, in het dorpje Wisserkerke.
Een boot, ergens op de heenweg.
Laura achter het stuur.
Uitgestrekte akkers en veel lucht.
En dijken natuurlijk.
En windmolens.
Vissersboot met meeuwen.
Oosterscheldekering, gefotografeerd vanuit de auto.
Het is een mooi oud en klein dorpje, met een molen en een kerk met een heel spitse toren. Er is niemand als we bij het huisje aankomen, maar er hangen post-its met daarop aangegeven waar de voordeur voor "familie Hendricx" is. Even later komt de eigenaar thuis en begroet ons. We hebben een extra groot huisje gekregen omdat er mensen hadden afgezegd. Het is een huisje voor vijf personen. Wat aardig. De hond heet Bijtie. Hij bijt niet. Het is een loebas. Het lukt ons helaas niet om onze laptop op het wireless internet te krijgen. Vooruit maar.
We wandelen in de omgeving van het dorp en gaan via een weitje met lama's en konijnen naar zee. Nou ja, de Oosterschelde dus. Veel water en veel vogels, ook vogelkijkers. Het is een klein natuurgebiedje tussen dijken in. Noord-Beveland ligt tussen de Oosterschelde en het Veerse meer. Er gebeurt weinig. De belangrijkste plaatsen zijn de dorpjes Kamperland en Kortgene. Volgens Wikipedia is Noord-Beveland één van de dunstbevolkte gebieden van Nederland.
De weg naar de Oosterschelde, vlak buiten ons huisje.
De twee lama's, eentje ongeschoren en eentje geschoren. Het zijn trouwens waarschijnlijk alpaca's.
Als er vroeger een dijkdoorbraak was, bouwde men soms verder uit de kust ter bescherming van de zwakke plek een dijk om het doorgebroken stuk heen. Het stuk land ertussen is tegenwoordig een natuurgebied met veel vogels.
Bergeenden met hun pulletjes.
Laura kijkt uit over de Oosterschelde.
Gans, niet gans verscholen, achter een dijk.
Zicht op twee wieken van de molen van Wissenkerke.
Knotwilgen.
's Avonds eten we pannekoeken in het dorp (eentje met banaan, advocaat en chocoladesaus, en eentje met tonijn en mais), en ik drink er een Peelander Korenschoof bij, een bier uit Kamperland. We hebben een grote doos vol dvd's meegenomen, en veel boeken. We hopen vooral niks te doen. Later op de avond kijken we The Usual Suspects.
Omdat het niet lukt om de wireless connectie in te stellen besluiten we zaterdag naar Rotterdam te rijden en er Laura's smartphone af te halen. We parkeren midden voor de deur maar alle gedoe rond abonnementen kost veel onderhandel- en beslistijd. Pas aan het eind van de middag rijden we weer terug. De smartphone blijkt het wireless netwerk wel te kunnen vinden, dus het ligt waarschijnlijk aan de laptop. Laura is erg blij met haar smartphone, een HTC Desire. 's Avonds eten we maissoep en kijken we naar (de tweede helft van The Usual Suspects en) Volver.
Onze auto in de Europoort, op de terugweg vanuit Rotterdam.
Pijpleiding in de Europoort.
Op zondag doen we niks. Laura ligt de hele middag lekker in bed terwijl ik een wandeling en foto's maak rond het dorp. Ik fotografeer de kerk, de begraafplaats buiten het dorp en de beide molens. 's Avonds eten we pasta met spinazie en blauwe kaas, en we zien Tussenstand en Crazy/Beautiful. Het lijkt of de dvd-speler onze dvd's waar reclame is uitgeknipt niet kan afspelen, dus we zien alleen films die we hebben opgenomen van Ned 2 en Canvas.
De molen in Wissenkerke.
De molen in Wissenkerke van dichtbij. De wieken draaien vrijwel dagelijks.
Onderaan de dijk vlak buiten het dorp.
De begraafplaats.
Zicht op de spitse kerktoren van Wissenkerke.
De andere molen van Wissenkerke, buiten het dorp.
Bomenrij.
Twee duiven in het dorp.
Zeeland heeft veel meer lucht dan de Randstad. Uitzicht vanaf ons terras.
Op maandag slaap ik tot bijna twaalf uur. Laura was al vóór negenen wakker en heeft al boodschappen gedaan. We gaan naar Neeltje Jans. We willen ook het Deltapark Neeltje Jans bezoeken. Bijna waren we niet naar binnen gegaan. Veel te duur, en we hoeven al die attracties niet. Maar de meneer bij wie we een muntje vragen om weer van de parkeerplaats af te mogen stelt ons voor om met z'n tweeën op één kaartje naar binnen te gaan. Okee dan. En uiteindelijk bezoeken we zo'n beetje alles. Er zijn maar heel weinig andere bezoekers. We bezichtigen de stormvloedkering van heel dichtbij. We mogen één van de pijlers beklimmen en wandelen een stuk door de stormvloedkering heen. Verder zien we een informatieve film, een expositie, en een rare 3D-film, bezoeken we een nog raardere walvis, en zien zeehonden. We eten friet om een uur of vier en gaan dan weer naar huis. Daar maakt Laura groentesoep. We kijken naar Eyes Wide Shut.
Oosterscheldekering.
Oosterscheldekering.
Tussen twee delen van de Oosterscheldekering door.
Meeuw.
Zeehond, in een bassin op Neeltje Jans.
Zeehond, in een bassin op Neeltje Jans.
