De waan van het etmaal
Van 12 september 2001 tot in januari 2004 luisterde ik vrijwel dagelijks vele uren naar radio 1, de nieuwszender op de radio, waar actualiteiten en bijbehorende achtergronden worden uitgezonden. Telkens schreef ik alle opmerkelijke zaken op in een tekstbestand dat almaar groter en groter werd. Deze tekst heet De waan van het etmaal.
De tuner-versterker van Laura. Tegenwoordig bezit ik niet eens meer een radio.
Bij het herlezen ervan werd me gaandeweg duidelijk dat ik de tekst destijds grotendeels heb gebruikt als middel om me af te reageren. Het bleek nauwelijks of niet mogelijk om grotere stukken achtereen te lezen. Ook realiseerde ik me bij herlezing pas ten volle dat media veelal gemanipuleerd of zelfs tegengewerkt worden door machthebbers en dat veel media bovendien eigen politieke agenda's hebben waardoor ze sommig nieuws willen verzwijgen en ander nieuws juist willen opkloppen. Om tal van redenen kunnen de media bovendien, hoe graag ze misschien anders zouden willen, niet veel meer dan halve waarheden vertellen. En een luisteraar hoort over het algemeen slechts wat hij of zij wil horen. Zo gold de oorspronkelijke, onverkorte tekst De waan van het etmaal als een demonstratie van het gemak waarmee het nieuws een individu murw kan bombarderen.
Nieuwsberichten suggeren vaak dat de werkelijkheid terug te brengen is tot een aantal alinea's en een foto, of dat een nieuwslezer zou kunnen vertellen wat er "gebeurt." Ik geloof niet dat het mogelijk is om de werkelijkheid objectief of "waarheidsgetrouw" weer te geven. Er is daarbuiten niet een wereld vol feitjes die erop wachten om door ons te worden ontdekt. Er is daarbuiten hooguit een wereld vol (waarnemingen gebaseerd op) meningen. Meningen en overtuigingen waarmee we ieder ons ego vormen. Daarenboven geloof ik ook niet in de maakbaarheid van de samenleving. Ik geloof niet dat de samenleving een "vooruitgang" vertoont, en al helemaal niet dat we dat door de juiste handelingen of het juiste beleid zouden kunnen bevorderen. "All that we see or seem is but a dream within a dream."
Uiteindelijk heb ik besloten om van deze tekst alleen kleine stukjes ter lezing aan te bieden, in combinatie met kleine stukjes uit een tekstbestand dat ik bijhield onder de titel Leesbaar in geval van pesthumeur. Het moet immers wel leuk blijven allemaal. Nog steeds valt het niet mee de gehele tekst in één keer te lezen, maar het is niet langer de adrenaline die dat tegenhoudt (hoop ik). Verbetenheid en woede moeten hooguit met de grootst mogelijke terughoudendheid worden opgeroepen.
Inhoud in 't kort van De waan van het etmaal
