VerhalenIk lees lang niet zoveel als ik zou willen, en als ik een boek lees, is het veelal non-fictie. De scheidslijn tussen fictie en non-fictie is wat mij betreft overigens vaag. Ik hou erg van beschrijvingen van andere maatschappijen, die zelfs als ze van a tot z zijn verzonnen vaak als 'echt' worden gepresenteerd. Je vindt hier een lijst met geofictief inspirerende literatuur.
Enkele van mijn favoriete schrijvers van fictie zijn Franz Kafka en Willem Elsschot. Van beiden heb ik het complete werk gelezen, en vind ik alles mooi tot briljant. Ook van Hermann Hesse heb ik veel gelezen, en ik vind Narziss und Goldmund (1930) en Das Glasperlenspiel (1946) zijn mooiste boeken (ik lees boeken van Duitse schrijvers in Nederlandse vertaling).
Ik ben gefascineerd door mythen en sagen, waaronder de Edda, het Egyptische dodenboek, het Gilgameš-epos, de Kalevala, de Metamorphoses door Ovidius, de Te-Tao Ching, en vele andere.
Laura leest veel meer dan ik.
Bij stripverhalen echter lees ik voornamelijk fictie. Er bestaat ook niet zoveel non-fictie in stripverhalen, en wat er bestaat is van recente datum. Ik vind bijvoorbeeld Joe Sacco's verhalen Safe Area Goražde (2000) en Palestine (2001) erg mooi.
Op het gebied van de fictie hou ik erg van de eerste vier verhalen over Giuseppe Bergman door Milo Manara, HP en Giuseppe Bergman (1982), Een schrijver op zoek naar zes personages (1983), Dies Irae (1984) en Dromen Misschien (1989). Ook de serie over Max Fridman door Vittorio Giardino vind ik bijzonder mooi, met name Hongaarse Rapsodie (1982). En verder vind ik Donald Duck (met name de door Carl Barks en Keno Don Rosa geschreven verhalen), Thorgal en de Freak Brothers inspirerend. Ik bewonder Carl Barks om de onmogelijk lijkende situaties waarin hij Donald terecht laat komen, en om de schepping van Duckstad en de inwoners. De serie Thorgal door Jean Van Hamme is interessant, omdat er een samenleving in wordt gecreëerd waarin magie een alledaagse plek heeft, en waarin niet telkens wordt gevraagd naar verklaringen. De Freak Brothers zijn sowieso hilarisch.
Een aantal van mijn boeken. Sinds Laura en ik samenwonen staan onze boeken door elkaar heen.
Ik hou erg van films waarvan het verhaal de kijker op het verkeerde been zet. Mijn favoriete regisseur is met afstand Terry Gilliam, en mijn favoriete scenarist Charlie Kaufman. Van beiden heb ik bijna alle films gezien, en die vond ik allemaal fantastisch mooi. Ik neem veel films op harddisk op van televisie, knip er vervolgens zorgvuldig de reclame tussenuit, en brand ze dan op dvd. De mooiste films koop ik op dvd.
De mooiste films van Terry Gilliam zijn volgens mij: Brazil (1985), The Adventures of Baron Munchausen (1988), 12 Monkeys (1995), Fear And Loathing In Las Vegas (1998), The Brothers Grimm (2005) en Tideland (2005).
Van Kaufman zijn de mooiste films: Being John Malkovich (Spike Jonze, 1999, misschien de mooiste film die ik ooit zag), Eternal Sunshine of the Spotless Mind (Michel Gondry, 2004) en Synecdoche, New York (Kaufman, 2008).
Behalve de films van Gilliam en Kaufman vind ik ook de volgende films erg mooi: Crash (Paul Haggis, 2004), American Beauty (Sam Mendes, 1999), Pulp Fiction (Quentin Tarantino, 1994), Happiness (Todd Solondz, 1998), Magnolia (Paul Thomas Anderson, 1999), Memento (Christopher Nolan, 2000), The Good, The Bad And The Ugly (Sergio Leone, 1966), Fargo (Joel en Ethan Coen, 1996), Identity (James Mangold, 2003) en Modern Times (Charlie Chaplin, 1936).
En onzin zoals Monty Python And The Holy Grail (Terry Gilliam en Terry Jones, 1975), Lucky Numbers (Nora Ephron, 2000) en Ice Age (Carlos Saldanha en Chris Wedge, 2002) mag niet onvermeld blijven.
Enkele films die ik mooi vind.
Ik schrijf zelf veel, maar dat zijn slechts zelden verhalen die niet tot geofictie (of Muka) gerekend kunnen worden. Je vindt veel door mij geschreven teksten in de andere afdelingen van deze website, met name in geofictie, in Muka en in waan. De verhalen waarnaar hieronder gelinkt wordt, zijn alleen de verhalen die ik niet zo gemakkelijk kan classificeren maar die zeker niet tot één van die drie afdelingen behoren.
Er is een aantal korte verhalen, er is een aantal persoonlijke vakantieverslagen, en er is een aantal dromen. De vakantieverslagen zijn minder pretentieus, en vertellen veelal simpelweg van dag tot dag wat er gebeurde. Deze waren aanvankelijk slechts bedoeld als geheugensteun voor mezelf.
Om redenen van privacy hebben veel van de personen die in de verhalen een rol spelen een andere naam gekregen, met name in de vakantieverhalen. Zo wordt Mark er vaak Bo genoemd.
Verhalen:
 | Lauwerecht |
 | Kristal |
 | IJs |
 | Theater |
 | Nevel |
 | Banen |
 | Droom negen |
Dromen:
 | Theelepeltje |
 | De koning |
 | Moedertaal |
 | Olie |
 | Vlot |
Vakantieverslagen:
 | Egypte 1984 |
 | Lissabon 1986 |
 | Roemenië en Turkije 1992 |
 | Marokko 2004 (staat ook op de site van Huize LaMa, samen met een door Laura geschreven verslag van deze vakantie) |
 | Iens 2006 |
 | Vakantie 2007 |
 | Engeland 2008 |
 | Ierland 2009 |
 | Vakantie 2009 |
 | Brugge 2009 |
Foto's met onderschriften:
 | Luxemburg en Val Sinestra 2007 |
 | Enkirch 2008 |
 | Meppen 2008 |
 | Bergen 2009 |
 | Diverse foto's (compact camera) |
 | Diverse foto's (spiegelreflexcamera) |
 | Details van foto's (zonder onderschriften) |
Overige:
 | Een overzicht van boeken waar ik nog naar op zoek ben |
 | Een overzicht van films waar ik nog naar op zoek ben |
