Xhoffraix 2011

Op zaterdagochtend kopen we onze nieuwe auto, en de rest van de dag zijn we in shock over die grote aanschaf. 's Avonds zingt Laura een solo-lied in een uitvoering van haar koor Ludi Cantare.

We pakken in op zondagochtend en vertrekken om ongeveer kwart over tien. Het wordt onze laatste vakantie met de Citroën AX. Vanaf Maastricht neem ik het stuur over van Laura, en om ongeveer kwart voor één arriveren we in Xhoffraix, een dorpje vlakbij Malmedy in de Hautes Fagnes. We hebben een appartement gehuurd in een woning van een gezin van vier.
     Na de lunch aan de buitentafel in de zon lopen we een eindje het dorp uit. Laura gaat zodra we in de "vrije natuur" staan meteen op straat liggen. De weg loopt dood. Er is niemand te bekennen en het is warm.




Ons huis in Xhoffraix. We huren een deel van de bovenverdieping met terras.




De omgeving.




Laura rust.


Daarna lopen we het dorp weer in. We vinden een restaurantje vlakbij het dorpsplein, dat bestaat uit een groot grasveld met een kleine speeltuin, en gaan er op het terras zitten. Na een tijdje besluiten we om hier ook te dineren, en ik haal thuis twee vesten. Op de weg ernaartoe zie ik naast het grote grasveld een Citroën Traction Avant staan. We eten biefstuk.




Bloesem op het terras.




Bloesem.




Citroën Traction Avant.




Onze woonkamer, gezien vanaf de zolder.




De woonkamer en keuken, gezien vanaf de voordeur.


Op maandag slapen we uit. Laura haalt brood en kaas bij de dorpswinkel. Na het ontbijt gaan we met de auto naar Malmedy, over een weg met veel bos en weitjes erlangs, en met veel bochten en steile hellingen.
     Malmedy is mooi. Het is rustig, en er zijn veel statige huizen, vaak met torentjes. We bekijken even een grote kerk. We drinken wat op een terrasje maar worden al snel weer verjaagd door de muziek. We doen boodschappen bij een Turkse groenteboer, een slager en een kruidenier, en rijden dan weer terug.
     's Middags ligt Laura buiten te lezen, en ik ga wandelen in de omgeving. Een doodlopende weg leidt van het dorp helemaal de berg af naar het kleine riviertje in het dal. Ik slaap in de namiddag, en 's avonds eten we pasta.




Laura.




Een vogel.




Laura in Malmedy.




Industrie en bloesem.




Koepel in het dak van een kerk.




Toren.




Laura op ons terras.




Bloesem.




Dennen op een steile helling.




Omgeving.




Pad langs een boom.




Bomen.




Bos, gefotografeerd door een groothoeklens.




Op een brug over de rivier.




Rivier.


Op dinsdag is het weer minder mooi dan de voorgaande dagen. Het is bewolkt, en behalve zon krijgen we ook regen en soms zelfs hagel. We rijden met de auto rond in het gebied ten noordoosten van Xhoffraix, dus ook in Duitstalig België en in de Eifel in Duitsland. Verder van Xhoffraix is het landschap minder woest, minder steil en meer glooiend, met meer weide en minder bos.
     We lunchen in Prüm in Duitsland in een restaurant dat er uitziet als een huiskamer. Ik eet gerookte forel en Laura een Strammer Max. Om een uur of zes zijn we weer thuis, en we eten het restje van gisteren.




Laura aait een lammetje Gods.




Laura wandelt.




Omgeving.




Een van de laatste foto's van onze Citroën AX.


Woensdag is weer zonnig. Op de container voor recycle-afval ligt een laagje ijs. We proberen om een mooie plek van gisteren terug te vinden om er te wandelen, maar komen uit bij het meer van Robertville. We kijken er even rond en rijden door naar het meer van Bütgenbach, met een verlaten treinstation zonder spoorrails. We wandelen rond het meer naar de stuwdam.
     Daarna rijden we verder naar Monschau. Er zijn weinig mensen, en nauwelijks toeristen. Het is een mooi stadje. We eten er taart, en bezoeken er een winkel met geduldspellen waar we een aantal van kopen.




Meer.




Laura wacht op de trein op het station van Bütgenbach.




Het treinstation van Bütgenbach is nogal verlaten.




Het meer van Bütgenbach.




Laura.




Roofvogel.




Roofvogel.




Verdwenen spoorrails.




Antitankversperring op de grens tussen België en Duitsland.




Monschau.




Monschau.


Op donderdag maken we een flinke wandeling in de bossen en langs de beekjes in de omgeving. Laura's richtingsgevoel leidt ons in een wijde boog rond het dorp, door bossen en langs rotsen en riviertjes.




Alle wegen leiden naar Malmedy.




Bos.




Laura bij leisteen.




Een boom van onderen.




Rivier met bospad.




Laura en een rots.




Laura steekt de rivier over.




Kikkervisjes.




Paardenbloem.




Bos met rivier.

naar het begin van de bladzijde